"Dziennikarstwo i PR jako dwa typy komunikowania" – Wojciech Furman
I.
Dziennikarstwo
• Warunki nawiązania interakcji, tj. komunikowania:
- przystępność przekazu (atrakcyjność i łatwość w odbiorze)
- zrozumiałość przekazu
• Perspektywy w dziennikarstwie:
1.
Funkcjonalizm => dziennikarstwo ma śledzić wydarzenia, odbierać bodźce i przekazywać je odbiorcom, dzięki czemu mogą oni poznawać i rozumieć wydarzenia – same publikacje stają się bodźcami na przebieg wydarzeń (=
dążenie do równowagi i stabilizacji ładu społecznego)
2.
Teoria konfliktu => wskazanie różnic między ludźmi - dziennikarze przyjmują rolę moderatorów debaty dążącej do podjęcia decyzji lub rolę rzeczników jakichś konkretnych grup (=
dążenie do zmiany; naruszenie równowagi w ładzie społecznym)
3.
Teoria wymiany => rozpoznawanie ludzkich potrzeb lub potrzeb grupy docelowej i sporządzanie odpowiednich przekazów [odbiorca angażuje czas i środki, a w zamian dostaje poczucie bezpieczeństwa, wiedzy, związki z innymi ludźmi, relaksu i rozrywki] (=
dążenie do równowagi)
4.
Interakcjonizm symboliczny => budowanie obrazów rzeczywistości (system skonsolidowany = odwoływanie się do wspólnych wartości, tj.
dążenie do równowagi LUB system nieskonsolidowany = ścieranie się różnych wartości, tj.
dążenie do zmiany); wchodzenie w interakcje w celu wywoływania zamierzonego wrażenia, a przez to stwarzania i podtrzymywania pewnej wizji rzeczywistości
• Funkcje masowych mediów:
-
społeczne (integrowanie, dostarczanie rozrywki, orientowanie)
-
ekonomiczne (motywowanie, wpływ na obieg pieniądza)
-
polityczne (krytyka, kontrola, wyrażanie opinii, tworzenie publiczności)
• Działalność mediów: dziennikarstwo, reklama, rozrywka
• Funkcje masowych mediów (wg Denisa McQuaila):
a)
informacja = dostarczanie wiedzy o świecie
b)
korelacja = wyjaśnianie, interpretowanie, komentowanie sensu wydarzeń, kształtowanie osobowości człowieka, by przystosować go do życia w zbiorowości, tj. socjalizowanie
c)
rozrywka = organizowanie zabawy i relaksu
d)
mobilizacja = sprawowanie społecznej krytyki i kontroli, próba nowego spojrzenia na rzeczywistość, kwestionowanie dotychczasowych doświadczeń
II.
Public relations
• Główne zadanie PR: „eksponowanie dobrych stron przedstawiającego się podmiotu i powściągliwość w ukazywaniu stron ciemniejszych (
Czyń dobrze i skłoń innych, aby o tobie dobrze mówili); poza działalnością PR jest samochwalstwo (= reklama); zdobywanie przez podmiot tolerancji, zaufania ze strony otoczenia za pomocą komunikatów”
• Perspektywy działalności PR:
1.
Funkcjonalizm => osiągnięcie porozumienia, wypracowanie wspólnej wizji rzeczywistości (=
współdziałanie organizacji z otoczeniem)
2.
Teoria wymiany => obie strony odnoszą korzyści z interakcji (=
współdziałanie organizacji z otoczeniem)
3.
Teoria konfliktu => każda strona chce narzucić swój obraz rzeczywistości; stan czujności i nieufności, wymiana ciosów; organizacja broni swej zagrożonej reputacji; tu często „czarny PR” – wiązany z manipulacją (=
konflikt organizacji z otoczeniem)
4.
Interakcjonizm symboliczny => wykorzystanie rekwizytów, przekazów, aktorów i widzów, by umocnić istniejące dobre cechy organizacji (system skonsolidowany = wspólne wartości, tj. współdziałanie z otoczeniem LUB system nieskonsolidowany = podważenie uznawanych dotychczas wartości, zmiana reguł, wprowadzenie nowego porządku, tj. konflikt z otoczeniem); zdobywanie przez organizację uznania otoczenia, potwierdzanie jej pozycji
BIBLIOGRAFIA:
Wojciech Furman,
Dziennikarstwo i public relations jako dwa typy komunikowania. Wybrane przykłady, Rzeszów 2006, s. 65-156.
OPRACOWANIE: MARTA AKUSZEWSKA
Added by marta March 16, 2010 (3:34PM)
This article hasn't been commented yet.
Have a comment? Please
register
Loading
Uważasz że ciekawe, kontrowersyjne? Umieść link na Twojej stronie, blogu.
Wystarczy skopiować poniższy kod (Ctrl+C aby skopiować)